Natuurlijk is er geen ‘verkeerde’ manier om God te vinden, God heeft een plan voor iedereen en die ziet er dus ook bij iedereen anders uit. Zelf vond ik God niet in de kerkbanken of aan de eettafel maar op mijn slaapkamer, huilend en moedeloos omdat ik niet goed meer wist hoe ik verder moest en eigenlijk het leven totaal niet meer zag zitten. Juist in al mijn verdriet, schaamte en verloren hoop is God bij mij gekomen. Zonder oordeel en vol van liefde, vergeving en met een onbeschrijfelijke rust die geen mens je kan bieden. Hij liet mij weten dat alles goed zou komen en dat Hij mij nooit zal verlaten.

Droom:
Diezelfde periode na het struggelen met het geloof en de wereld loslaten liet Hij mij in een droom weten dat ik vanaf nu niet meer voor de brede weg moest kiezen, hoe mooi en comfortabel deze ook lijkt. De weg lijkt mooi, maar de eindbestemming is dat niet. En dat lot had Hij namelijk niet voor mij voor ogen, voor niemand natuurlijk. Hij vertelde mij dat ik voor de smalle weg moest kiezen en het werd meteen duidelijk dat deze weg niet makkelijk zou gaan zijn, maar dat Hij altijd mijn hand zou blijven vasthouden, dat verzekerde Hij mij, en dat bang zijn nergens voor nodig was, want onze Redder kan over water lopen dus verdrinken doen we niet, Hij heeft mijn leven op de meeste liefdevolle manier helemaal over de kop gegooid van depressief en altijd maar hunkeren naar goedkeuring van anderen, altijd maar gezien willen worden. Naar een leven waar de goedkeuring niet meer uit de wereld komt en er niet meer toe doet, een leven vol van Zijn liefde en genade wetend dat ik onderweg naar huis ben, naar Zijn nieuwe wereld, niet omdat ik dat verdien maar omdat Hij ons allemaal gered heeft en omdat Hij zo ontzettend goed is. 

Want Hij is er, en zal er altijd zijn.